در سال ۱۹۹۴، جف بزوست با مشکلی روبرو بود که بیشتر مردم آرزوی داشتن آن را دارند.

او شغل فوق‌العاده‌ای در یک شرکت سرمایه‌گذاری در نیویورک داشت. حقوق خوب، مسیر روشن، زندگی راحت. و او یک ایده دیوانه‌وار داشت: همه چیز را رها کند و کتاب‌هایی درباره چیزی به نام اینترنت بفروشد.

محاسبات ارزش مورد انتظار به هم ریخته بود. احتمال شکست بالا بود. منطق مدام در حال چرخش بود.

بنابراین او استفاده از منطق را متوقف کرد و از چیز دیگری استفاده کرد — ابزاری ذهنی که بعداً آن را چارچوب کاهش پشیمانی نامید. این ابزار ساده است، رایگان است و یکی از بهترین ابزارهایی است که تاکنون برای تصمیمات نادری که واقعاً اهمیت دارند اختراع شده است.

(ما به طور مختصر در لبه تصمیم به آن اشاره کردیم — این نسخه کامل است.)

چارچوب

زمانی که با یک انتخاب بزرگ، سخت و احتمالاً غیرقابل برگشت مواجه هستید، این کار را انجام دهید:

خود را به سن 80 سالگی پیش ببرید. به زندگی‌تان نگاه کنید. حالا بپرسید: بابت انجام ندادنِ کدام انتخاب پشیمان خواهم شد؟

این است. شما برای پول، وضعیت یا احتمال موفقیت بهینه‌سازی نمی‌کنید. شما برای یک چیز که واقعاً می‌توانید از دور زندگی ارزیابی کنید بهینه‌سازی می‌کنید: آیا از اینکه این را امتحان نکرده‌ام پشیمان خواهم شد؟

بزوس این تمرین را انجام داد و مه کنار رفت. او می‌دانست که در ۸۰ سالگی هرگز از تلاش و شکست در فروش کتاب‌های اینترنتی پشیمان نخواهد شد. او از هرگز تلاش نکردن پشیمان خواهد شد. تصمیم خودش گرفته شد.

چرا این کار می‌کند

این چارچوب در زیر کار هوشمندانه‌ای انجام می‌دهد: ترس‌هایی که به آن‌ها گوش می‌دهید را تغییر می‌دهد.

در حال حاضر، شما تحت تأثیر ترس‌های کوتاه‌مدت قرار دارید — به نظر احمق آمدن، از دست دادن درآمد، ناراحتی ناشی از تغییر. این ترس‌ها بلند، فوری و در نشان دادن منافع واقعی بلندمدت شما بسیار ضعیف هستند.

پیش‌بینی به 80 سال آنها را خاموش می‌کند. از پایان یک زندگی، کاهش موقت حقوق و مکالمه awkward "من استعفا می‌دهم" نامرئی هستند. چیزی که باقی می‌ماند سوالی است که واقعاً اهمیت دارد: آیا زندگی را که می‌خواستم زندگی کردم، یا آنکه احساس امنیت می‌کرد؟

و تحقیقاتی زیر این شهود وجود دارد: در طولانی‌مدت، مردم بیشتر از چیزهایی که انجام ندادند نسبت به چیزهایی که انجام دادند، پشیمان می‌شوند. عدم اقدام، پشیمانی است که باقی می‌ماند. این چارچوب به سادگی شما را به آن حقیقت اشاره می‌کند قبل از اینکه خیلی دیر شود تا بر اساس آن عمل کنید.

چگونه آن را بر اساس تصمیم خود اجرا کنید

• ✓نام گزینه را به عنوان یک بله/خیر واضح مشخص کنید. ("آیا من این ریسک را بکنم یا نه؟")
• ✓به 80 بروید. خود را به‌طور واقعی پیر تصور کنید، که به کل مسیر نگاه می‌کنید — نه فقط به سال آینده.
• ✓سوال پشیمانی را بپرسید برای هر مسیر: کدام یک را نمی‌توانم انتخاب نکنم و پشیمان خواهم شد؟
• ✓به ترسی توجه کنید که کوچک می‌شود وقتی افق زمانی را تغییر می‌دهید. معمولاً این پاسخ شماست.

تنها هشدار

این ابزاری است برای تصمیمات بزرگ و نادر — شغل، جابجایی، رابطه، جهش. آن‌هایی که در ۸۰ سالگی هنوز به یاد خواهید آورد.

بر روی انتخاب‌های روزمره آن را اجرا نکنید. در 80 سالگی برایتان مهم نخواهد بود که کدام آپارتمان را در سی‌سالگی اجاره کرده‌اید یا کدام لپ‌تاپ را خریده‌اید. این چارچوب را در جایی که باید صرف کنید: بر روی تعداد کمی از تصمیماتی که واقعاً شکل زندگی‌تان را تعیین می‌کنند.

پس: تصمیمی که در حال حاضر در مورد آن تردید دارید چیست که، به راستی، نسخه 80 ساله شما قبلاً پاسخ آن را می‌داند؟ گفتن آن به صورت بلند معمولاً کل قفل را باز می‌کند.